Wystawy w 2012 r.

LIVE EVENT PAWEŁ SUPERNAK I RAFAŁ SIDERSKI

Wszelkie korespondencje dziennikarskie na żywo od dawna już nie są tak popularne, jak realizowane na żywo przedsięwzięcia rozrywkowe. Określenie „live” podnosi im tak oglądalność, jakby miało moc czarodziejską, choć przecież każdy taki „event” jest kompletnie reżyserowany. Na żywo może tu być jedynie czyjaś wpadka, gapiostwo, załamanie lub śmierć.

Wernisaż: 7.03.2012, godz. 18.00
Ekspozycja: 7.03.2012 – 31.03.2012
Galeria 2piR
Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa

 

Jeden z bohaterów reportażu Rafała Siderskiego ma koszulkę z wściekłym motywem płyty heavy-metalowego zespołu Motorhead, podpisanym: „protect the innocent” („chroń niewinnego“). Chłopak patrzy w obiektyw pewnie a z ledwie widoczną niepewnością. Krótki rękaw, rękawiczki bez palców i to „protect the innocent”.

rsz_liveevent_pawelsupernak03

„Do or die” nazwał swój reportaż Siderski, idąc za nazwą federacji pro wrestlingu w Polsce. Wszystko albo nic, w wolnym tłumaczeniu. Jeśli nie przyłożysz, to zginiesz. Wristling to wielki show, zwany sportowym, w rzeczywistości brutalny jak żaden mecz bokserski. W jego historii gęsto od zgonów zarówno na oczach publiczności jak i wkrótce po zakończeniu kariery (w wyniku zawałów serca, wylewów, wyeksploatowania organizmu przez zażywane sterydy itp.). Śmierć jest wpisana w te pokazy, choć jako jedyny element nie jest wyreżyserowana. Gdzie tu niewinność? Niewinne pragnienie patrzenia na mordobicie? Mamy zaawansowane technologie, statki kosmiczne, globalną komunikację, a ciągle (albo - tym bardziej) niektórzy mają silny pociąg do widoku krwi. Do morderczej walki.

Śmierć, w życiu, trudno wyreżyserować. Szczególnie własną. Na dodatek poddani dziś jesteśmy izolacji pokoleniowej i rygorom postępowiania "ze zwłokami", nie ze zmarłym. Nie ma rytuałów opłakiwania; jest czarny worek i określona liczba godzin, w ciągu których ciało może spoczywać w mieszkaniu, by nie nakazano dezynfekcji całego domu. Było kiedyś inaczej. Czasem trafi się ślad starego rytuału oswajania ze śmiercią – stary człowiek, który głośno mówi, jak i gdzie mają go pochować, który rozdaje role członkom rodziny i znajomym, planuje, jak mają się zachować, gdy on będzie już po drugiej stronie.

Obytych z komputerami, iPhonami, 3D, kinem grozy i science fiction z reguły powala naturalizm takiego zachowania; to już łatwiej pójść w jakiś survival, nawet wristling, może się jednak uda mieć jeszcze jedno życie. Paweł Supernak rozrzucał szeroko sieci, by złapać w nie tych nielicznych, co chcą śmierć wpuścić w swoje życie. Projekt jest nadal w kontynuacji, na zdjęciach utrwalił 10 osób, głównie młodych. Śmierć w życiu trudno wyreżyserować, więc reżyserują to, co się z nimi stanie potem.

Siderski  formę całej prezentowanej serii poddaje daleko idącej estetyzacji, w której ginie agresja. Forma, jak reżyseria, jest w młodej fotografii powszechnie zauważalnym wspólnym mianownikiem. Supernak formie poświęca równie dużo uwagi, tworzy piękne obrazy, w których nie ginie jednak smutek rytuału rozstatnia z życiem. Sami jego bohaterowie tej stylizowanej melancholii pragną, a ich prywatne live events wydają się zdecydowanie bardziej usprawiedliwione niż wielkie live wristling show. Tylko skąd dziś w ogóle ten pociąg do live events? Czy tylko starzy dziś widzą, że największym live event jest samo życie? Czy nie z lęku to, bo życie jednak nie przez nas jest reżyserowane?


Rafał Siderski (ur. 1984)
Fotograf dokumentalista z Białegostoku. Od kilku lat pracuje w Warszawie. Student Instytutu Twórczej Fotografii ITF Uniwersytetu Śląskiego w czeskiej Opavie. W swojej pracy skupia się na człowieku i jego relacjach ze współczesnym światem. Jeden z założycieli Fundacji.DOC.

Seria „Do or die”
Do or Die wrestling  to pierwsza federacja pro wrestlingu w Polsce. Założona przez Dona Roida, początkowo prowadzona w Warszawie, obecnie w Rzeszowie, skupia fascynatów tej niespotykanej dziedziny sportu z całego kraju.
/Rafał Siderski/

Paweł Supernak ( ur. 1979) 
Pochodzi z Białegostoku, mieszka i pracuje w Warszawie. Absolwent Instytutu Fotografii Twórczej  ITF Uniwersytetu Śląskiego w Opawie (Czechy). Zajmuje się fotografią dokumentalną. Od ponad 12 lat zawodowo pracuje jako fotoreporter prasowy, od 2005 r. - w Polskiej Agencji Prasowej. Uczestnik licznych grupowych wystaw i projektów fotograficznych, w tym „Ex Oriente Lux” – prezentowanym na Interfoto w Moskwie i Miesiącu Fotografii w Paryżu. Zdobywca nagród na najważniejszych polskich konkursach fotografii prasowej: BZWBK PRESS FOTO (2011 i 2007), Grand Press Photo (2008), Newsweek Newsreportaż (2007).

Seria  "Hereafter"
To opowieść o śmierci, która każdego z nas prędzej czy później dopadnie. Chcę tymi zdjęciami oswoić ludzi ze śmiercią, która jest nieunikniona. W naszym społeczeństwie i dzisiejszych czasach ten temat pozostaje raczej tabu. Ludzie uciekają od myśli o nim i nie chcą o nim rozmawiać. Odsuwają go tak, jakby ich nie dotyczył, a niestety dotyczy przecież każdego bez wyjątku. Cykl jest otwarty, każdy może go czytać na swój sposób. W każdym – zależnie od wieku, bagażu doświadczeń i różnych przejść życiowych - wyzwala inne myśli, uczucia i przemyślenia. 
/Paweł Supernak/





Strony: 1 

Powrót do listy